شروع!!

خدایا سلام!

خدایا میشه کمکم کنی لطفا؟

هوای تمیز شیراز

بوی بهار نارنج

بهار خوشبوی شیراز ...

اینم قسمتی از نامه به دخترداییم که نمی دونم چرا یه لحن عجیبی داره بعضی جاهاش!!

در نهایت دنیا دو روزه و همه ی این روزا هم خیلی زود میگذره نهایت چند صباحی دیگر مهمان خانه ی پدر و مادر هستیم و به زودی به خانه ی خود می رویم ان شالله و آن جا می توانیم مطابق میل خود زندگی کنیم و البته کلی هم مسئولیت و وظیفه به گردنمان است که دلتنگ همین علافی های خانه پدری خواهیم شد. احترام و محبتی که الان به پدر و مادر داریم سرمایه و ضامن خوشبختی آینده ی ماست هر چقدر الان تمرین صبوری و مذاکره و حل مساله و مشکل کنیم در آینده شخصیت صیقل خورده تر و زندگی راحت تری خواهیم داشت. اعصاب و جوانی خود را فدای رفتار ناآگاهانه ی دیگران ننماییم و هر انتقادی به پدر و مادر خود داریم بهتر است به جای غرغر تصمیم بگیریم در آینده با فرزندان خود مهربانی کنیم و از والدین توقع نداشته باشیم چرا که آنها از زمانه ی دیگری هستند و مثل ما به تحصیل و کتاب و اینترنت دسترسی نداشته اند آنها سختی های زیادی در زندگی کشیده اند و با وجود همه ی آنها ما را به دنیا آورده تا از زندگی لذت ببریم و جهان زیبا را ببینیم این آسمان و ابر آبی این درختان سبز و گوسفندان قشنگ که با آرامش در نوای نی چوپان می خوابند و هنگام راه رفتن صدای زنگوله قشنگی دارند و دم هایشان تکان می خورد. این پرندگان زیبا که هنگام پرواز به خدا فکر می کنند و تسبیح و حمد خدا می گویند و وقتی راه می روند سرشان جلوو عقب می رود. این صدای آب چشمه و زلالی آن که تصویر سنگ های کوچک و درشت و رنگارنگ از آن زیر پیداست. شنا کردن ماهی ها و صدف های روی ساحل و شن و ماسه های نرم که جای پای ما روی آن قشنگ می شود. امواج دریا که صدای آرامش بخشی دارد و با هر بار رفت و آمد ساحل را صاف و یکدست می کند. همه ی این ها نعمت خداست و ما باید شاکر باشیم که می توانیم این ها را ببینیم و لمس کنیم و صدایشان را بشنویم و در این بین اگر توانستیم به دیگران هم خدمتی کنیم و شادی در قلب دیگران بیافرینیم که وقتی در این جهان نبودیم یادمان و نام نیکویمان توشه ی راه سفر دیگرمان باشد ان شالله.